مطالب متنوع از همه جا
اللهم اجعل عواقب امورنا خیرا

مرتبه
تاریخ : 1396/06/30
شب اول: مسلم بن عقیل

مسلم، نخستین شهید واقعة کربلاست. شهادت او کمی پیش تر از حادثه کربلا رخ داده است و شب نخست ماه محرم به پاس فداکاری و جان فشانی های این سفیر شهید راه سرخ، شب حضرت مسلم بن عقیل نام نهاده شده است. مسلم الگوی محبت و وفاست. او عاشقی دل باخته بود که تا آخرین لحظه از عشق پاک خود به حسین(ع) دست بر نداشت و در اوج بی وفایی کوفیان به مولایش وفادار ماند.

منبع:http://ghebleeshgh.ir


ارسال توسط jalal
مرتبه
تاریخ : 1396/06/17
اعمال روز عید غدیر:
براى این روز اعمال متعدّدى روایت شده است:
1ـ روزه گرفتن است كه در روایتى از امام صادق(علیه السلام) روزه در چنین روزى برابر روزه شصت ماه شمرده شده! و در روایتى روزه روز غدیر خم كفّاره شصت سال است.(5)
2ـ مرحوم «شیخ كفعمى» در «بلدالامین» غسل این روز را مستحب دانسته است.(6)
3ـ احسان و نیكى به برادران مؤمن.
در روایتى از امام صادق(علیه السلام) آمده است كه فرمود: این روز، روز عبادت است و روز اطعام و نیكى كردن و احسان به برادران دینى است.(7)
در روایت دیگرى امام رضا(علیه السلام) فرمود: كسى كه در این روز، به خانواده و برادران مؤمن خود، توسعه در رزق و بخششها و انفاق ها دهد خداوند روزى او را زیاد مى گرداند.(8)
4ـ زیارت امیر مؤمنان على(علیه السلام) در این روز بسیار بافضیلت است.
در روایتى از ابن ابى نصر (یكى از یاران برجسته امام رضا(علیه السلام)) نقل شده است كه حضرت به وى فرمود: هرجا كه هستى سعى كن در روز عید غدیر، خود را به كنار قبر مطهّر امیرمؤمنان(علیه السلام)
برسانى، چراكه در این روز خداوند گناهان بسیارى از مردان و زنان مسلمان را مى بخشد و دو برابر كسانى كه خداوند آنها را در ماه رمضان و شب قدر و شب عید فطر از دوزخ آزاد مى كند، در چنین روزى از آتش جهنّم رهایى مى دهد!(9)
براى امیر مؤمنان(علیه السلام) در این روز زیارت هایى نقل شده است كه معروفترین آن، زیارت معروف «امین الله» است كه در بخش زیارات (صفحه 260) گذشت و مى توان آن را از نزدیك و یا از راه دور، خطاب به امیرمؤمنان(علیه السلام) خواند و همچنین زیارت مخصوصه امیرمؤمنان در روز عید غدیر كه در صفحه 280 گذشت.
5ـ امام رضا(علیه السلام) فرمود: در چنین روزى كه روز عید و تبریك گفتن به یكدیگر است، مناسب است مؤمنان وقتى به یكدیگر مى رسند این جملات را بگویند:
اَلْحَمْدُ للهِِ الَّذى جَعَلَنا مِنَ الْمُتَمَسِّكینَ بِوِلایَةِ اَمیرِالْمُؤْمِنینَ وَالاَْئِمَّةِ
ستایش خاص خدایى است كه قرار داد ما را از تمسك جویان به ولایت امیرمؤمنان و سایر امامان
عَلَیْهِمُ السَّلامُ.(10)
علیهم السلام.




طبقه بندی: اعمال ماه ها، 
ارسال توسط jalal
مرتبه
تاریخ : 1396/06/15
 از مرحوم حاج آقا مجتهدی نقل شد که میفرمودند:

 آقای آخوند خراسانی از آقای حاج شیخ حسنعلی نخودکی اصفهانی خواست که او را موعظه کند. آقای نخودکی گفت: مرنج و مرنجان!

آقای آخوند گفت مرنجان را فهمیدم یعنی کسی را اذیت نکنم. ولی مرنج یعنی چی ؟ چطور میتوانم ناراحت نشوم؟مثلا وقتی بفهمم کسی مرا غیبت کرده یا فحش داده چطور میتوانم نرنجم؟!

آقای نخودکی گفت: علاج آن است که خودت را کسی ندانی. اگر خودت را کسی ندانستی دیگر نمی رنجی." 


ارسال توسط jalal
مرتبه
تاریخ : 1396/06/12
آیت الله مجتهدی (ره):

 روزی در حرم امام رضا(ع)
جوانی نزد من آمد وپرسید:
اگر بخواهم زنگار دلم
را پاک کنم باید چه کنم؟
گفتم دوکار:
①قرائت قرآن در سحر
②بسیار استغفار کردن



ارسال توسط jalal
مرتبه
تاریخ : 1396/06/11

فلسفه قربانی و اقسام آن در اسلام

امام صادق(ع) درباره فلسفه قربانی کردن فرمود: «همانا قربانی گناهان صاحبش را می‌ریزد و باعث آمرزش آن‌ها می‌شود، هنگامی که اولین قطره خونش بر زمین می‌ریزد، همانا خداوند از غیب می‌داند، چه کسی از او می‌ترسد و تقوا را رعایت می‌کند».
به گزارش مشرق، قربانی یک عبادت و از شعائر اسلام است و در مقابل دیگر عبادت‌ها از جایگاه و اهمیت خاصی برخوردار است، از نظر معنی لغوی هر آن چیزی است که وسیله تقرب و نزدیکی به خداوند متعال باشد، خواه آن چیز ذبح حیوان باشد یا دیگر صدقات، در عرف عام به آن حیوان خاص قربانی گفته می‌شود که به خاطر رضای خداوند در روزهای عید قربان مسلمانان آن را ذبح می‌کنند.

ذبح قربانی جهت تقرب پروردگار از زمان آدم ابوالبشر(ع) شروع شد، وقتی که دو فرزندش هابیل و قابیل به ترتیب یک قوچ و مقداری گندم را به عنوان قربانی به بارگاه خداوندی تقدیم کردند، به دستور و روال آن زمان صاعقه‌ای از آسمان قربانی هابیل را سوزاند که این علامت قبولی بود و قربانی قابیل به حال خود باقی ماند.

در قرآن مجید این واقعه تاریخی چنین آمده است: «إِذْ قَرَّبَا قُرْبَانًا فَتُقُبِّلَ مِن أَحَدِهِمَا وَلَمْ یُتَقَبَّلْ مِنَ الآخَرِ»(1). وقتی که (هابیل و قابیل پسران آدم) قربانی تقدیم کردند، از یکی (هابیل) پذیرفته شد و از دیگری (قابیل) پذیرفته نشد.

قربانی به عنوان شعار دین و آیین و مشروعیت آن به زمان حضرت آدم(ع) بر می‌گردد، اما وقتی که واقعه بی‌نظیر و شگفت‌انگیز حضرت ابراهیم(ع) پیش آمد که در آن واقعه ایشان برای ذبح و قربانی کردن یکتا فرزندش اسماعیل(ع) اقدام فرمود و از این امتحان الهی سربلند بیرون آمد، قربانی جایگاه و اهمیت ویژه‌ای را در ادیان سماوی کسب کرد.

داستان مذکور در سوره صافات قرآن مجید آمده است،

بقیه در ادامه مطلب




ادامه مطلب
طبقه بندی: علم بهتر است با ثروت، 
ارسال توسط jalal
مرتبه
تاریخ : 1396/05/31

عیب رندان مکن ای زاهد پاکیزه سرشت

                                         که گناه دگران بر تو نخواهند نوشت

من اگر نیکم و گر بد تو برو خود را باش

                                              هر کسی آن درود عاقبت کار که کشت

همه کس طالب یارند چه هشیار و چه مست

                                             همه جا خانه عشق است چه مسجد چه کنشت

سر تسلیم من و خشت در میکده‌ها

                                                  مدعی گر نکند فهم سخن گو سر و خشت


حجت الاسلام والمسلمین قرائتی:‏
شخصى بود که در گفتن «ولاالضالین‏» وسواس داشت و در نماز بعد از «غیر المغضوب علیهم‏» مى‏گفت: ولاالض، ولاالض، ولاالض شخص دیگرى که پشت سرش بود او را مسخره کرده مى‏گفت: مرض، مرض، مرض. دیرى نگذشت که مسخره کننده به همین بلا مبتلا شد و در همین کلمه در نماز دچار وسواس شد.

امام صادق(علیه السلام) فرمودند: هر که مومنی را به خاطر کاری سرزنش کند نمیرد تا آنکه خودش مرتکب همان عمل شود. «مَنْ عَیَّرَ مُؤْمِناً بِشَیْ‏ءٍ لَمْ یَمُتْ حَتّى‏ یَرْکَبَه‏»






برچسب ها: حسام نواب صفوی،
ارسال توسط jalal
مرتبه
تاریخ : 1396/05/27
برخی اوقات ما خدا را خالصانه میخوانیم اما فکر می کنیم جوابی نمی آید و زندگیمان بهتر از کسانی که خدا را نمی خوانند نیست  برای این سوال جوابی بهتر از داستان زیر ندیدم.

 آن یکی الله می‌گفتی شبی

                                       تا که شیرین می‌شد از ذکرش لبی

گفت شیطان آخر ای بسیارگو

                                      این همه الله را لبیک کو

می‌نیاید یک جواب از پیش تخت

                                       چند الله می‌زنی با روی سخت

او شکسته‌دل شد و بنهاد سر

                                      دید در خواب او خضر را در خضر

گفت هین از ذکر چون وا مانده‌ای

                                       چون پشیمانی از آن کش خوانده‌ای

گفت لبیکم نمی‌آید جواب

                                         زان همی‌ترسم که باشم رد باب

گفت آن الله تو لبیک ماست

                                 و آن نیاز و درد و سوزت پیک ماست

حیله‌ها و چاره‌جوییهای تو

                            جذب ما بود و گشاد این پای تو

ترس و عشق تو کمند لطف ماست

                                        زیر هر یا رب تو لبیکهاست

جان جاهل زین دعا جز دور نیست

                                          زانک یا رب گفتنش دستور نیست

بر دهان و بر دلش قفلست و بند

                                      تا ننالد با خدا وقت گزند

داد مر فرعون را صد ملک و مال

                                       تا بکرد او دعوی عز و جلال

در همه عمرش ندید او درد سر

                                           تا ننالد سوی حق آن بدگهر

داد او را جمله ملک این جهان

                                       حق ندادش درد و رنج و اندهان

درد آمد بهتر از ملک جهان

                                      تا بخوانی مر خدا را در نهان






ارسال توسط jalal
مرتبه
تاریخ : 1396/05/18
لعنت حرام:

لعنت مومن و كسی كه مستحق لعنت نیست، حرام می باشد. چرا چنین نفرینی می کنیم جای خودش، اما در کل بدخواهی برای کسی که مستحق آن نیست، حرام می باشد.

صرف اینکه ما از دست کسی ناراحتیم، بخاطر عملی که انجام داد و یا برخورد مناسبی با ما نداشته است، او را مستحق نفرین نمی کند.

رسول خدا(ص) فرمودند: هرگاه "لعنت" از دهان لعنت گر خارج شود، نگاه می كند، اگر راهی به سوی آن چیزی كه متوجه آن شده است یافت به طرفش می رود وگرنه به طرف كسی كه از دهانش خارج شده است برمی گردد.

یعنی نفس نفرین کردن و لعنت کردن دارای اثر است؛ چه به حق باشد، چه نباشد.اگر نفرین بی مورد باشد، دامن خود شخص را می گیرد.

امام باقر(ع) فرمودند: از لعنت كردن مومن بپرهیزید كه به خودتان برمی گردد. حتی شخصی، كسی را كه پیامبر او را حد می زد، لعنت كرد؛ حضرت فرمودند: لعنتش مكن او خدا و رسولش را دوست دارد (گرچه گنهكار است).



نفرین کردن وعواقب آن

طبق این روایت هم ما اجازه نداریم صرف ارتکاب گناه را برای دیگران با استحقاق نفرین و بدخواهی ملازم بدانیم.

در موارد دیگر هم همین است. ما اجازه نداریم اطرافیان و دوستانمان را مستحق نفرین خود بدانیم، صرفا بخاطر نارضایتی که برایمان بوجود آوردند.

بله اگر موجب تضییع حقی از ما شدند که برای دست نیافتنی بود، جزو دسته ظالمین قرار می گیرند. اگرچه در این حالت هم بهتر است برای آن ها طلب آمرزش و صلاح کنیم.


لعنت مكروه:

لعنت حیوانات است كه انسان حیوانی را لعن كند. و این بخاطر عدم شعور حیوان است که موجب رنجش شخص نفرین کننده قرار می گیرد.

در واقع نفرین ما در چنین مواردی متوجه حیوانی است که از بی شعوری خویش ما را ناراحت ساخته، لذا نفرین در چنین مواردی اثر ندارد. مکروه بودن آن را هم می توان من باب مذموم بودن نفس بدخواهی و نفرین دانست.

لعنت جایز:

لعنت كافرین، لعنت ظالمین و كسانی كه به خداوند دروغ می بندند،
لعنت مردان زن نما و زنان مردنما، بدعت آورندگان در دین، كسی كه پدر و مادر خویش را لعن كند،

رشوه دهنده و رشوه ستان و واسطه میان آن دو، كسی كه بین مرد و زنی سعایت كند تا میان آنها جدایی افكند، كسی كه میان مومنان سخن چینی كند،

كسی كه تقدیر خدا را دروغ بداند، رباخوار و ربادهنده و گواهان بر ربا، كسی كه احترام مسجد را نگه ندارد، زن آوازه خوان و... .(1)


نفرین کردن، و طلب بدی کردن برای این افراد واضح است. اینان که موجب از بین رفتن جان و مال و ناموس می شوند. باعث از هم گسستگی کانون های اجتماعی و ... .

لعنت مستحب :

لعنت به كسانی كه خدا و رسولش را اذیت كنند، كسانی كه به زنان پاك دامن و مومن تهمت زنا می زنند، كسانی كه دشمن دین و اهل بیت پیامبر هستند.(2 __


ارسال توسط jalal
(تعداد کل صفحات:64)      [1]   [2]   [3]   [4]   [5]   [6]   [7]   [...]  

آرشیو مطالب
پیوند های روزانه
امکانات جانبی

قالب وبلاگ