مطالب متنوع از همه جا
اللهم اجعل عواقب امورنا خیرا

مرتبه
تاریخ : 1396/01/16

 
دهنده‌ای که به گل نکهت و به گل جان داد
                                         به هرکس آن چه سزا بود حکمتش آن داد
به عرش پایه عالی به فرش پایهٔ پست
                                         ز روی مصلحت و رای مصلحت‌دان داد
به دهر ظل خرد آن قدر که بود ضرور
                                                ز پرتو حرکات سپهر گردان داد
به ابر قطره چکاندن به باد قره زدن
                                       برای نزهت دیرین سرای دوران داد
دو کشتی متساوی اساس را در بحر
                                      یکی رساند به ساحل یکی به طوفان داد
دو سالک متشابه سلوک را در عشق
                                     یکی ز وصل بشارت یکی ز هجران داد
هزار خسته جگر را ز صبر فرمائی
                                    گداخت جان ز غم آنگه نوید جانان داد
گدای کوچه و سلطان شهر را از عدل
                                       عدیل وار حیات و ممات یکسان داد
درین مقاسمه‌اش نیز بود مصلحتی
                                     که مسکنت به گدا سلطنت به سلطان داد

رسول خدا صلى اللَّه علیه و آله فرمود: خداى عز و جل فرماید: برخى از بندگان مؤمنم كسانى باشند كه امر دینشان جز با ثروتمندى و وسعت و تندرستى اصلاح نشود، آنها را با ثروت و وسعت و تندرستى مى‏آزمایم تا امر دینشان اصلاح شود.
و برخى از بندگان مؤمنم كسانى باشند كه امر دینشان جز با فقر و تهیدستى و ناتندرستى اصلاح نشود، آنها را با فقر و تهیدستى و ناتندرستى مى‏آزمایم تا امر دینشان اصلاح شود. من بآنچه امر دین بندگان مؤمنم را اصلاح كند داناترم.
و برخى از بندگانم كسى است كه در عبادتم كوشش كند و از خواب و بستر با لذت خود برخیزد و در شبها براى خاطر من نماز شب‏ خواند و خود را در راه عبادتم بزحمت اندازد، من یك شب و دو شب او را بچرت اندازم، براى نظر لطفى كه نسبت باو دارم و میخواهم باقیش دارم، پس او تا صبح میخوابد، سپس برمیخیزد و خود را مبغوض دارد و سرزنش میكند (كه چرا امشب از عبادت محروم شدم) در صورتى كه اگر او را واگذارم تا هر چه خواهد عبادتم كند، از آن راه او را خود بینى فرا گیرد و همان خود بینى او را نسبت باعمالش فریفته سازد و حالتى باو دست دهد كه هلاك دینش در آن باشد، بجهت عجب باعمال و از خود راضى بودنش، تا آنجا كه گمان كند بر همه عابدان برترى گرفته و در عبادت از حد تقصیر در گذشته‏

 (در صورتى كه پیغمبران هم اعتراف بتقصیر در عبادت میكنند) آن هنگام از من دور شود و خودش گمان كند بمن نزدیك است.
پس كسانى كه اعمالى بخاطر ثواب من انجام میدهند، نباید بآن اعمال تكیه كنند، زیرا اگر آنها هر چه كوشش كنند و خود را بزحمت افكنند و عمر خود را در راه عبادتم بسپرند، باز مقصر باشند و با عبادت خود بكنه و حقیقت عبادتم نرسند، نسبت بكرامت و نعمت بهشت و درجات عالى كه در جوارم طلب میكنند، ولى تنها باید برحمتم اعتماد كنند و بفضلم شادمان باشند و با حسن ظن بمن مطمئن باشند، در آن هنگام رحمتم دستگیرشان شود و رضوانم بآنها برسد و آمرزشم بر آنها لباس گذشت پوشد، همانا منم خداى رحمان و رحیم و بدان نامیده و منسوب شده‏ام. (اسم رحمان و رحیم روى خود گذاشته‏ام).
كلینى، محمد بن یعقوب، أصول الكافی / ترجمه مصطفوى - تهران، چاپ: اول، 1369 ش.
أصول الكافی / ترجمه مصطفوى، ج‏3، ص: 101


ارسال توسط jalal
آرشیو مطالب
پیوند های روزانه
امکانات جانبی

قالب وبلاگ